ජීවන ගමන ගෙවනවා කියන්නෙත් හරි අමුතුම දෙයකි දැන් මට??

නැති ඇති කම් තිබුනත් ඉහකට හිතට සහනයක් නෑ කිසි වෙලක??
නෑයෙක් වේයෙක් තබා එක යාලුවෙක් වත් නැනෙ??
හිටියේ එකයි එ පෙම්වති ඇයත් වෙනසට හුරු වී??
කාටත් අවංකෙන් කරපු මටම ඇයි කවුරුත් නැත්තෙ??
කරා වැඩිද&කරා මදිද හිතන්නෙ කොයිවෙලේ??
දුකක් සතුටක් බෙදා ගන්න සහෝදරයෙක් වත් නැනෙ??
ඉන්නෙ එකයි ඒ මල්ලි ඌත් ගියේ වැරදි පාරෙ??
තවත් අය සිටීද මං වගේ හුදෙකලා ව පාඩුවෙ??
මුල ඉදලාම නොවෙනස්ව ලගින් ඉදපු එකම කෙනා මගේ අම්මානෙ

-Randunuthisaru